Beelddenker

Beelddenker

Een paar week geleden stonden we aan de vooravond van weer een nieuw decennia. Het nieuwe jaar 2020 riep vooral veel terug kijken op. Op de radio kon je meedoen met de ene top 100 na de andere, van de afgelopen 10 jaar. Op de televisie werd er gesproken over het woord van jaar en zelfs van het afgelopen decennia. Zo ging ook mijn gedachten langs alle jaren heen.
Voor mij persoonlijk zijn de afgelopen 10 jaar erg bijzonder geweest. Het was in het jaar 2011 dat ik in januari een “vriendinnenuitje” had gepland bij een kunstenaar. We zouden een dagje schilderen. En niet zomaar schilderen, Nee het was met de techniek Mixed – Media. Ik was mijn hele leven al bezig geweest met het ontdekken van allerlei creatieve hobby’s. Maar Mixed – Media schilderen kende ik niet.

 Ik heb altijd enorm genoten van lekker creatief bezig zijn. Ik heb er wat afgetekend, genaaid, gecraft en wat al niet meer. Maar ergens knaagde het wel aan me. Want alles wat ik deed had een soort “namaak”gevoel. Ken je dat? Dat je iemand bezig ziet en dat je denkt, hé dat lijkt me leuk. Om vervolgens het te doen en de bevestiging ontdekt van, ja het is ook leuk. Maar toch is het dan niet iets van jezelf.

Zo hobbelde ik van de ene hobby naar de andere met dat gevoel. Het is niet iets van mezelf. Hoe kan ik het toch tot iets van mezelf maken. Want nu is het alleen maar na-doen. Dat kan iedereen. Tot die ene bewuste dag in januari 2011. Aan de hand van haar eigen schilderijen kreeg ik een blik in het denken van de kunstenaar. Gedachten die voor mij als plaatjes werden afgespiegeld op een schilderdoek. Emoties die verwoord werden door een schildering. En zo gebeurde het. Ik kreeg ineens inzicht in mezelf en hoorde, voor mij het woord Beelddenker.

Ik had het vast wel een keer eerder gehoord, maar het had nog nooit zo’n impact op me gehad als die dag. We kregen 2 schilderdoeken waar we de hele dag mee bezig waren. We mochten allerlei materialen pakken uit lade’s en we konden met lijm op de schilderdoeken plakken, om vervolgens het met verf te beschilderen. Gedachtes en emoties zag ik als duidelijke beelden in mijn gedachten en als voorwerpen  in het atelier in een la liggen. En zo ontstond er een uniek kunstwerk dat gevormd was door de beelden in mijn hoofd.

Dat was het begin van Kingart. Nu 9 jaar later ben ik zover gekomen dat ik al meerdere doeken heb mogen maken voor mensen die niet een beelddenkers zijn. Ik heb door het horen van hun verhalen beelden gekregen die ik op doek voor hen verwoord heb. Ik heb ook beelddenkers mogen ontmoeten en heb ontdekt dat ik echt niet de enige ben. Maar daarover zal ik nog een keer wat meer schrijven. Voor nu is het denk ik wel duidelijk. Mijn woord van afgelopen decennia is Beelddenker!!